| 作词 : Ron Jefferson Z Perez | |
| 作曲 : John Philip Condrillon | |
| magdesisyon, gumalaw, umawit, kumilos, musika | |
| isara mga mata palawakin ang isipan, kahit na mahipan di magpapaiwan | |
| kahit mag-isa ay pilit pagsisikapan, di mapipigilan kahit mahirapan | |
| ako ay ibong malaya sa langit | |
| ako ay malayang mang-aawit | |
| ano ang gagawin mo, sa mga haharapin mo | |
| ano ang mararating mo, ito ba'y tatanggapin mo | |
| sa bigat ng mga bumangga pilit pabagsakin to | |
| ikaw lang ang gumawa iba ang nagsabi sayo | |
| kamay mo ang nadungisan noo mo'y pinagpawisan | |
| paa mo ang naputikan puso mo'y pinagpaliban | |
| sisigaw yan at tatawag hindi yan mananahimik | |
| bibitaw ka sa paghawak pagpinta gamit ang titik | |
| pakikinggan mo ang buyo ng mga hindi ka kilala | |
| ng mga isipan na tuyo alipin lang ng sistema | |
| paligid ay nakatengga sa agos na nakalinya | |
| walang gusto na sumira sa daloy ng asembliya | |
| oo, tayo'y bahagi, kasapi lang sa pamilya | |
| ngunit iwasan na maging pyesa ng makinilya | |
| bahagi ng makinarya, payaso sa perya | |
| panatilihin ang isipan na malaya | |
| lumipad ka, at tanawin mo ang lahat | |
| mula sa himpapawid kung san payapa ang lahat | |
| lumangoy ka sa ulap sabayan ang mga ibon | |
| ang panaghoy at ang hirap ilang taon mong inipon | |
| hayaan mo na mahulog at bumagsak to sa lupa | |
| magsisilbing ulan ang mga pumatak na luha | |
| aaminin ko, lahat ito'y nakakalula | |
| kaso nakakangalay tumingala mula sa lupa | |
| hindi mo kaya to at imposible yan | |
| hindi ka pwede dito hindi ka pwede dyan | |
| walang resultang mangyayare o mararating yan | |
| minsan nakakalito hindi maintindihan | |
| iba ka, iba ako, iba tayo sapagkat | |
| kung saan ka magaling, ay baka dun ako salat | |
| meron kang nagagawa na hindi kaya ng iba | |
| palakasin ang isipan na malaya | |
| meron akong nais ibahagi sating mundong mapanuri | |
| dahil aking di mawari bakit ba iisang uri | |
| inyong pinapakinggan, inyong nais na tignan | |
| pili lang at iilan ano kayang dahilan | |
| ang mga letrang isinulat o maangas na tunog | |
| itsura't pananamit datingan ng tumugtog | |
| kung gumawa ka muna ng gantong uri ng kanta | |
| yun ay kung gusto mong sumikat at mapansin nila | |
| hindi ko to maunawaan pagpasensyahan nyo na | |
| sino ba ang limitado ngayon sa ating dalawa | |
| ikaw ba na ang hanap lang ay isang tipo ng kanta | |
| o ang sumulat na iba't ibang mensahe ang dala | |
| yan ang mundo mo, ito ang mundo ko | |
| hindi ako papasok dyan at ayaw mong pasukin to | |
| walang tama walang mali, kundi ang pagkaka-iba | |
| magpapatuloy lang ang musikang malaya |
| zuo ci : Ron Jefferson Z Perez | |
| zuo qu : John Philip Condrillon | |
| magdesisyon, gumalaw, umawit, kumilos, musika | |
| isara mga mata palawakin ang isipan, kahit na mahipan di magpapaiwan | |
| kahit mag-isa ay pilit pagsisikapan, di mapipigilan kahit mahirapan | |
| ako ay ibong malaya sa langit | |
| ako ay malayang mang-aawit | |
| ano ang gagawin mo, sa mga haharapin mo | |
| ano ang mararating mo, ito ba' y tatanggapin mo | |
| sa bigat ng mga bumangga pilit pabagsakin to | |
| ikaw lang ang gumawa iba ang nagsabi sayo | |
| kamay mo ang nadungisan noo mo' y pinagpawisan | |
| paa mo ang naputikan puso mo' y pinagpaliban | |
| sisigaw yan at tatawag hindi yan mananahimik | |
| bibitaw ka sa paghawak pagpinta gamit ang titik | |
| pakikinggan mo ang buyo ng mga hindi ka kilala | |
| ng mga isipan na tuyo alipin lang ng sistema | |
| paligid ay nakatengga sa agos na nakalinya | |
| walang gusto na sumira sa daloy ng asembliya | |
| oo, tayo' y bahagi, kasapi lang sa pamilya | |
| ngunit iwasan na maging pyesa ng makinilya | |
| bahagi ng makinarya, payaso sa perya | |
| panatilihin ang isipan na malaya | |
| lumipad ka, at tanawin mo ang lahat | |
| mula sa himpapawid kung san payapa ang lahat | |
| lumangoy ka sa ulap sabayan ang mga ibon | |
| ang panaghoy at ang hirap ilang taon mong inipon | |
| hayaan mo na mahulog at bumagsak to sa lupa | |
| magsisilbing ulan ang mga pumatak na luha | |
| aaminin ko, lahat ito' y nakakalula | |
| kaso nakakangalay tumingala mula sa lupa | |
| hindi mo kaya to at imposible yan | |
| hindi ka pwede dito hindi ka pwede dyan | |
| walang resultang mangyayare o mararating yan | |
| minsan nakakalito hindi maintindihan | |
| iba ka, iba ako, iba tayo sapagkat | |
| kung saan ka magaling, ay baka dun ako salat | |
| meron kang nagagawa na hindi kaya ng iba | |
| palakasin ang isipan na malaya | |
| meron akong nais ibahagi sating mundong mapanuri | |
| dahil aking di mawari bakit ba iisang uri | |
| inyong pinapakinggan, inyong nais na tignan | |
| pili lang at iilan ano kayang dahilan | |
| ang mga letrang isinulat o maangas na tunog | |
| itsura' t pananamit datingan ng tumugtog | |
| kung gumawa ka muna ng gantong uri ng kanta | |
| yun ay kung gusto mong sumikat at mapansin nila | |
| hindi ko to maunawaan pagpasensyahan nyo na | |
| sino ba ang limitado ngayon sa ating dalawa | |
| ikaw ba na ang hanap lang ay isang tipo ng kanta | |
| o ang sumulat na iba' t ibang mensahe ang dala | |
| yan ang mundo mo, ito ang mundo ko | |
| hindi ako papasok dyan at ayaw mong pasukin to | |
| walang tama walang mali, kundi ang pagkaka-iba | |
| magpapatuloy lang ang musikang malaya |
| zuò cí : Ron Jefferson Z Perez | |
| zuò qǔ : John Philip Condrillon | |
| magdesisyon, gumalaw, umawit, kumilos, musika | |
| isara mga mata palawakin ang isipan, kahit na mahipan di magpapaiwan | |
| kahit mag-isa ay pilit pagsisikapan, di mapipigilan kahit mahirapan | |
| ako ay ibong malaya sa langit | |
| ako ay malayang mang-aawit | |
| ano ang gagawin mo, sa mga haharapin mo | |
| ano ang mararating mo, ito ba' y tatanggapin mo | |
| sa bigat ng mga bumangga pilit pabagsakin to | |
| ikaw lang ang gumawa iba ang nagsabi sayo | |
| kamay mo ang nadungisan noo mo' y pinagpawisan | |
| paa mo ang naputikan puso mo' y pinagpaliban | |
| sisigaw yan at tatawag hindi yan mananahimik | |
| bibitaw ka sa paghawak pagpinta gamit ang titik | |
| pakikinggan mo ang buyo ng mga hindi ka kilala | |
| ng mga isipan na tuyo alipin lang ng sistema | |
| paligid ay nakatengga sa agos na nakalinya | |
| walang gusto na sumira sa daloy ng asembliya | |
| oo, tayo' y bahagi, kasapi lang sa pamilya | |
| ngunit iwasan na maging pyesa ng makinilya | |
| bahagi ng makinarya, payaso sa perya | |
| panatilihin ang isipan na malaya | |
| lumipad ka, at tanawin mo ang lahat | |
| mula sa himpapawid kung san payapa ang lahat | |
| lumangoy ka sa ulap sabayan ang mga ibon | |
| ang panaghoy at ang hirap ilang taon mong inipon | |
| hayaan mo na mahulog at bumagsak to sa lupa | |
| magsisilbing ulan ang mga pumatak na luha | |
| aaminin ko, lahat ito' y nakakalula | |
| kaso nakakangalay tumingala mula sa lupa | |
| hindi mo kaya to at imposible yan | |
| hindi ka pwede dito hindi ka pwede dyan | |
| walang resultang mangyayare o mararating yan | |
| minsan nakakalito hindi maintindihan | |
| iba ka, iba ako, iba tayo sapagkat | |
| kung saan ka magaling, ay baka dun ako salat | |
| meron kang nagagawa na hindi kaya ng iba | |
| palakasin ang isipan na malaya | |
| meron akong nais ibahagi sating mundong mapanuri | |
| dahil aking di mawari bakit ba iisang uri | |
| inyong pinapakinggan, inyong nais na tignan | |
| pili lang at iilan ano kayang dahilan | |
| ang mga letrang isinulat o maangas na tunog | |
| itsura' t pananamit datingan ng tumugtog | |
| kung gumawa ka muna ng gantong uri ng kanta | |
| yun ay kung gusto mong sumikat at mapansin nila | |
| hindi ko to maunawaan pagpasensyahan nyo na | |
| sino ba ang limitado ngayon sa ating dalawa | |
| ikaw ba na ang hanap lang ay isang tipo ng kanta | |
| o ang sumulat na iba' t ibang mensahe ang dala | |
| yan ang mundo mo, ito ang mundo ko | |
| hindi ako papasok dyan at ayaw mong pasukin to | |
| walang tama walang mali, kundi ang pagkaka-iba | |
| magpapatuloy lang ang musikang malaya |