| A saudade andou comigo | |
| E através do som da minha voz | |
| No seu fado mais antigo | |
| Fez mil versos a falar de nós | |
| Troçou de mim à vontade | |
| Sem ouvir sequer os meus lamentos | |
| E por capricho ou maldade | |
| Correu comigo a cidade | |
| Até há poucos momentos | |
| Já me deixou | |
| Foi-se logo embora | |
| A saudade a quem chamei maldita | |
| Já nos meus olhos não chora | |
| Já nos meus sonhos não grita | |
| Já me deixou | |
| Foi-se logo embora | |
| Minha tristeza chegou ao fim | |
| Já me deixou mesmo agora | |
| Saíu pela porta fora | |
| Ao ver-te voltar para mim | |
| Nem sempre a saudade é triste | |
| Nem sempre a saudade é pranto e dor | |
| Se em paga saudade existe | |
| A saudade não dói tanto amor | |
| Mas enquanto tu não vinhas | |
| Foi tão grande o sofrimento meu | |
| Pois não sabia que tinhas | |
| Em paga ás saudades minhas | |
| Mais saudades do que eu | |
| Ta tęsknota była ze mną | |
| Poprzez mój śpiew i przez mój głos | |
| W swym najstarszym z wszystkich Fado | |
| Tysiące wierszy tchnęła w nas | |
| Drwiła ze mnie do woli | |
| Nie zważając wcale na mój płacz | |
| Przez kaprysy, złośliwości | |
| Przemierzała ze mną miasto - przytulona do mnie wciąż | |
| Odeszła już i poszła stąd | |
| Tęsknota tyle przeklinana | |
| W mych oczach więcej nie łkała | |
| W snach moich już nie krzyczała | |
| Odeszła stąd i poszła już | |
| Mój smutek wreszcie skończył się | |
| I właśnie już opuścił mnie | |
| No i uciekł sobie gdzieś | |
| Lecz widząc Cię, znów znalazł mnie. | |
| Tęsknota to nie zawsze smutek | |
| Tęsknota to nie zawsze łzy i ból | |
| I jeśli jest przy nas w ogóle | |
| Tęsknota rani nas mniej niż miłość | |
| Ale, gdy Ciebie nie było | |
| Cierpienie me ogromne było tak | |
| Więc nie wiedziałam wcale, | |
| Że w mej tęsknocie i łzach | |
| Twoja była większa, ach. |
| A saudade andou comigo | |
| E atrave s do som da minha voz | |
| No seu fado mais antigo | |
| Fez mil versos a falar de no s | |
| Tro ou de mim a vontade | |
| Sem ouvir sequer os meus lamentos | |
| E por capricho ou maldade | |
| Correu comigo a cidade | |
| Ate ha poucos momentos | |
| Ja me deixou | |
| Foise logo embora | |
| A saudade a quem chamei maldita | |
| Ja nos meus olhos n o chora | |
| Ja nos meus sonhos n o grita | |
| Ja me deixou | |
| Foise logo embora | |
| Minha tristeza chegou ao fim | |
| Ja me deixou mesmo agora | |
| Sai u pela porta fora | |
| Ao verte voltar para mim | |
| Nem sempre a saudade e triste | |
| Nem sempre a saudade e pranto e dor | |
| Se em paga saudade existe | |
| A saudade n o do i tanto amor | |
| Mas enquanto tu n o vinhas | |
| Foi t o grande o sofrimento meu | |
| Pois n o sabia que tinhas | |
| Em paga a s saudades minhas | |
| Mais saudades do que eu | |
| Ta t sknota by a ze mn | |
| Poprzez mo j piew i przez mo j g os | |
| W swym najstarszym z wszystkich Fado | |
| Tysi ce wierszy tchn a w nas | |
| Drwi a ze mnie do woli | |
| Nie zwa aj c wcale na mo j p acz | |
| Przez kaprysy, z o liwo ci | |
| Przemierza a ze mn miasto przytulona do mnie wci | |
| Odesz a ju i posz a st d | |
| T sknota tyle przeklinana | |
| W mych oczach wi cej nie ka a | |
| W snach moich ju nie krzycza a | |
| Odesz a st d i posz a ju | |
| Mo j smutek wreszcie sko czy si | |
| I w a nie ju opu ci mnie | |
| No i uciek sobie gdzie | |
| Lecz widz c Ci, zno w znalaz mnie. | |
| T sknota to nie zawsze smutek | |
| T sknota to nie zawsze zy i bo l | |
| I je li jest przy nas w ogo le | |
| T sknota rani nas mniej ni mi o | |
| Ale, gdy Ciebie nie by o | |
| Cierpienie me ogromne by o tak | |
| Wi c nie wiedzia am wcale, | |
| e w mej t sknocie i zach | |
| Twoja by a wi ksza, ach. |
| A saudade andou comigo | |
| E atravé s do som da minha voz | |
| No seu fado mais antigo | |
| Fez mil versos a falar de nó s | |
| Tro ou de mim à vontade | |
| Sem ouvir sequer os meus lamentos | |
| E por capricho ou maldade | |
| Correu comigo a cidade | |
| Até há poucos momentos | |
| Já me deixou | |
| Foise logo embora | |
| A saudade a quem chamei maldita | |
| Já nos meus olhos n o chora | |
| Já nos meus sonhos n o grita | |
| Já me deixou | |
| Foise logo embora | |
| Minha tristeza chegou ao fim | |
| Já me deixou mesmo agora | |
| Saí u pela porta fora | |
| Ao verte voltar para mim | |
| Nem sempre a saudade é triste | |
| Nem sempre a saudade é pranto e dor | |
| Se em paga saudade existe | |
| A saudade n o dó i tanto amor | |
| Mas enquanto tu n o vinhas | |
| Foi t o grande o sofrimento meu | |
| Pois n o sabia que tinhas | |
| Em paga á s saudades minhas | |
| Mais saudades do que eu | |
| Ta t sknota by a ze mn | |
| Poprzez mó j piew i przez mó j g os | |
| W swym najstarszym z wszystkich Fado | |
| Tysi ce wierszy tchn a w nas | |
| Drwi a ze mnie do woli | |
| Nie zwa aj c wcale na mó j p acz | |
| Przez kaprysy, z o liwo ci | |
| Przemierza a ze mn miasto przytulona do mnie wci | |
| Odesz a ju i posz a st d | |
| T sknota tyle przeklinana | |
| W mych oczach wi cej nie ka a | |
| W snach moich ju nie krzycza a | |
| Odesz a st d i posz a ju | |
| Mó j smutek wreszcie sko czy si | |
| I w a nie ju opu ci mnie | |
| No i uciek sobie gdzie | |
| Lecz widz c Ci, znó w znalaz mnie. | |
| T sknota to nie zawsze smutek | |
| T sknota to nie zawsze zy i bó l | |
| I je li jest przy nas w ogó le | |
| T sknota rani nas mniej ni mi o | |
| Ale, gdy Ciebie nie by o | |
| Cierpienie me ogromne by o tak | |
| Wi c nie wiedzia am wcale, | |
| e w mej t sknocie i zach | |
| Twoja by a wi ksza, ach. |