| Song | Delirium Tremens |
| Artist | Kat |
| Album | Acoustic 8 Filmow |
| Download | Image LRC TXT |
| Mamo, tyle lat nie ma cię. | |
| Mamo ciepła brak, a ty gdzie? | |
| Uciekasz za dom. | |
| Uciekasz jak pies. | |
| Mamo, ogarnia mnie koszmarny sen, boje się. | |
| Mamo ramie daj, błagam Cię. | |
| Mamo, trzech lat kocham Cię | |
| Chociaż mnie nie chciałaś mieć. | |
| - Hej tam piwo lej do rąk | |
| Dlaczego, dlaczego drżą? | |
| Mam dwadzieścia pięć lat, | |
| i życie połamane jak patyk. | |
| Co spojrzę wstecz, ogromna czarna plama. | |
| Co spojrzę przed się, twardy, zimny głaz. | |
| Czułem powołanie w życiu swym | |
| na księdza albo na żołnierza | |
| i poznałem, że ni ten ani tamten | |
| nie mają już, czego bronić. | |
| Byłem Faustem i byłem Prometeuszem, | |
| porównywałem pyłek wiedzy, | |
| z wszechświatowym pyłem tajemnicy. | |
| I wydzierałem ogień niebu, | |
| aby go nieść swoim braciom. | |
| Kto mały okazał się robaczkiem świętojańskim, | |
| który świeci nie oświecając i pali się nie rozpalając. | |
| A serce moje, które opukiwało całą ziemię | |
| szukając nieznajomej i nie znalazło jej. | |
| Porwawszy gołębice wylało świętą | |
| niewinną krew - narzędzie ułomnienia, | |
| które nawet o pomstę wołać nie może. | |
| A kiedym przyzywał do boju | |
| wszystkie legiony żywych | |
| pod hasłem, "kto w Boga wieży", | |
| poznałem wówczas | |
| przy oślepiającym świetle prawdy, | |
| że w głębi ochnistrantku wszechżycia | |
| leży zbrodnia | |
| i ostatni sztandar swój spalić muszę. | |
| Tak więc jestem teraz żywy bez życia, | |
| tęskny bez tęsknoty i błądzący bez błędu. | |
| Okręt mój nie mając kompasu ani steru, | |
| płynie w nieznaną dal. | |
| Więc niech się wypełni miara mojej pustyni. | |
| Porzucę ten świat, | |
| którego intrygi nie są dość zabawne, | |
| ani cierpienia dość małe, aby utrzymać swe łzy. | |
| Zamknę się w pięknym | |
| książęcym grobie moich przodków. | |
| A może, może odkryje nowy świat swojej duszy, | |
| którego przeczucie zjawia mi się | |
| z nieodpartą siłą, | |
| ową metafizyczną stroną duszy, | |
| którą widzę we snach swoich | |
| a zapominam na jawie. | |
| I tak może mi się uda zwiedzić | |
| drugą połowę księżyca, | |
| wiecznie zakrytą dla ziemskiej świadomości. | |
| Oto jest dzień jasny, słoneczny, | |
| ale cóż to znaczy, | |
| moja dusza ma swoje własne światło, | |
| i swoje własne od słońca niezależne ciemności. | |
| Pójdźmy stąd, bo dla tego, | |
| który mierzył kulą we własne serce, | |
| nie ma ani dziś, ani jutro, ani tu, ani tam. | |
| Tylko niezmierzone królestwa myśli | |
| zamknięte w łupinie orzecha. | |
| Mamo, tak bym chciał chwalić Cię | |
| Ale jak... skoro wiem? | |
| Mamo, trzech lat kocham Cię. | |
| Chociaż mnie nie chciałaś mieć. | |
| - Hej tam piwo lej do rąk | |
| Dlaczego, dlaczego drżą? | |
| Mamo, pije sam, nie wiem gdzie? | |
| O wszystkie dzieci modle się. | |
| Za twój grzech. | |
| Uciekłaś za dom. | |
| Uciekłaś jak pies. |
| Mamo, tyle lat nie ma ci. | |
| Mamo ciep a brak, a ty gdzie? | |
| Uciekasz za dom. | |
| Uciekasz jak pies. | |
| Mamo, ogarnia mnie koszmarny sen, boje si. | |
| Mamo ramie daj, b agam Ci. | |
| Mamo, trzech lat kocham Ci | |
| Chocia mnie nie chcia a mie. | |
| Hej tam piwo lej do r k | |
| Dlaczego, dlaczego dr? | |
| Mam dwadzie cia pi lat, | |
| i ycie po amane jak patyk. | |
| Co spojrz wstecz, ogromna czarna plama. | |
| Co spojrz przed si, twardy, zimny g az. | |
| Czu em powo anie w yciu swym | |
| na ksi dza albo na o nierza | |
| i pozna em, e ni ten ani tamten | |
| nie maj ju, czego broni. | |
| By em Faustem i by em Prometeuszem, | |
| poro wnywa em py ek wiedzy, | |
| z wszech wiatowym py em tajemnicy. | |
| I wydziera em ogie niebu, | |
| aby go nie swoim braciom. | |
| Kto ma y okaza si robaczkiem wi toja skim, | |
| kto ry wieci nie o wiecaj c i pali si nie rozpalaj c. | |
| A serce moje, kto re opukiwa o ca ziemi | |
| szukaj c nieznajomej i nie znalaz o jej. | |
| Porwawszy go bice wyla o wi t | |
| niewinn krew narz dzie u omnienia, | |
| kto re nawet o pomst wo a nie mo e. | |
| A kiedym przyzywa do boju | |
| wszystkie legiony ywych | |
| pod has em, " kto w Boga wie y", | |
| pozna em wo wczas | |
| przy o lepiaj cym wietle prawdy, | |
| e w g bi ochnistrantku wszech ycia | |
| le y zbrodnia | |
| i ostatni sztandar swo j spali musz. | |
| Tak wi c jestem teraz ywy bez ycia, | |
| t skny bez t sknoty i b dz cy bez b du. | |
| Okr t mo j nie maj c kompasu ani steru, | |
| p ynie w nieznan dal. | |
| Wi c niech si wype ni miara mojej pustyni. | |
| Porzuc ten wiat, | |
| kto rego intrygi nie s do zabawne, | |
| ani cierpienia do ma e, aby utrzyma swe zy. | |
| Zamkn si w pi knym | |
| ksi cym grobie moich przodko w. | |
| A mo e, mo e odkryje nowy wiat swojej duszy, | |
| kto rego przeczucie zjawia mi si | |
| z nieodpart si, | |
| ow metafizyczn stron duszy, | |
| kto r widz we snach swoich | |
| a zapominam na jawie. | |
| I tak mo e mi si uda zwiedzi | |
| drug po ow ksi yca, | |
| wiecznie zakryt dla ziemskiej wiadomo ci. | |
| Oto jest dzie jasny, s oneczny, | |
| ale co to znaczy, | |
| moja dusza ma swoje w asne wiat o, | |
| i swoje w asne od s o ca niezale ne ciemno ci. | |
| Po jd my st d, bo dla tego, | |
| kto ry mierzy kul we w asne serce, | |
| nie ma ani dzi, ani jutro, ani tu, ani tam. | |
| Tylko niezmierzone kro lestwa my li | |
| zamkni te w upinie orzecha. | |
| Mamo, tak bym chcia chwali Ci | |
| Ale jak... skoro wiem? | |
| Mamo, trzech lat kocham Ci. | |
| Chocia mnie nie chcia a mie. | |
| Hej tam piwo lej do r k | |
| Dlaczego, dlaczego dr? | |
| Mamo, pije sam, nie wiem gdzie? | |
| O wszystkie dzieci modle si. | |
| Za two j grzech. | |
| Uciek a za dom. | |
| Uciek a jak pies. |
| Mamo, tyle lat nie ma ci. | |
| Mamo ciep a brak, a ty gdzie? | |
| Uciekasz za dom. | |
| Uciekasz jak pies. | |
| Mamo, ogarnia mnie koszmarny sen, boje si. | |
| Mamo ramie daj, b agam Ci. | |
| Mamo, trzech lat kocham Ci | |
| Chocia mnie nie chcia a mie. | |
| Hej tam piwo lej do r k | |
| Dlaczego, dlaczego dr? | |
| Mam dwadzie cia pi lat, | |
| i ycie po amane jak patyk. | |
| Co spojrz wstecz, ogromna czarna plama. | |
| Co spojrz przed si, twardy, zimny g az. | |
| Czu em powo anie w yciu swym | |
| na ksi dza albo na o nierza | |
| i pozna em, e ni ten ani tamten | |
| nie maj ju, czego broni. | |
| By em Faustem i by em Prometeuszem, | |
| poró wnywa em py ek wiedzy, | |
| z wszech wiatowym py em tajemnicy. | |
| I wydziera em ogie niebu, | |
| aby go nie swoim braciom. | |
| Kto ma y okaza si robaczkiem wi toja skim, | |
| któ ry wieci nie o wiecaj c i pali si nie rozpalaj c. | |
| A serce moje, któ re opukiwa o ca ziemi | |
| szukaj c nieznajomej i nie znalaz o jej. | |
| Porwawszy go bice wyla o wi t | |
| niewinn krew narz dzie u omnienia, | |
| któ re nawet o pomst wo a nie mo e. | |
| A kiedym przyzywa do boju | |
| wszystkie legiony ywych | |
| pod has em, " kto w Boga wie y", | |
| pozna em wó wczas | |
| przy o lepiaj cym wietle prawdy, | |
| e w g bi ochnistrantku wszech ycia | |
| le y zbrodnia | |
| i ostatni sztandar swó j spali musz. | |
| Tak wi c jestem teraz ywy bez ycia, | |
| t skny bez t sknoty i b dz cy bez b du. | |
| Okr t mó j nie maj c kompasu ani steru, | |
| p ynie w nieznan dal. | |
| Wi c niech si wype ni miara mojej pustyni. | |
| Porzuc ten wiat, | |
| któ rego intrygi nie s do zabawne, | |
| ani cierpienia do ma e, aby utrzyma swe zy. | |
| Zamkn si w pi knym | |
| ksi cym grobie moich przodkó w. | |
| A mo e, mo e odkryje nowy wiat swojej duszy, | |
| któ rego przeczucie zjawia mi si | |
| z nieodpart si, | |
| ow metafizyczn stron duszy, | |
| któ r widz we snach swoich | |
| a zapominam na jawie. | |
| I tak mo e mi si uda zwiedzi | |
| drug po ow ksi yca, | |
| wiecznie zakryt dla ziemskiej wiadomo ci. | |
| Oto jest dzie jasny, s oneczny, | |
| ale có to znaczy, | |
| moja dusza ma swoje w asne wiat o, | |
| i swoje w asne od s o ca niezale ne ciemno ci. | |
| Pó jd my st d, bo dla tego, | |
| któ ry mierzy kul we w asne serce, | |
| nie ma ani dzi, ani jutro, ani tu, ani tam. | |
| Tylko niezmierzone kró lestwa my li | |
| zamkni te w upinie orzecha. | |
| Mamo, tak bym chcia chwali Ci | |
| Ale jak... skoro wiem? | |
| Mamo, trzech lat kocham Ci. | |
| Chocia mnie nie chcia a mie. | |
| Hej tam piwo lej do r k | |
| Dlaczego, dlaczego dr? | |
| Mamo, pije sam, nie wiem gdzie? | |
| O wszystkie dzieci modle si. | |
| Za twó j grzech. | |
| Uciek a za dom. | |
| Uciek a jak pies. |