|
een zeeman die moet varen, pas dan voelt hij zich goed |
|
alleen naar zee te staren, dat zit niet in z'n bloed |
|
En ik hoor de wind, die ik volgen moet |
|
en snel een laatste kus |
|
dan ga ik naar m' n schip en vaar heen |
|
dan ga ik naar m' n schip en vaar heen |
|
Groot is 't verlangen, maar de zee die trekt me aan |
|
groot is 't verlangen, je moet me laten gaan |
|
ik moet je verlaten dus denk niet meer aan mij |
|
De wind roept mijn naam, ik ben niet langer vrij |
|
Ik moet gaan, ik moet gaan |
|
een afscheid kan soms zwaar zijn, zelfs tot tranen toe geroerd |
|
En ook een stoere zeeman, gekwetst, onthutst, gevloerd |
|
Dan hoor ik de wind, die ik volgen moet |
|
en snel een laatste kus |
|
dan ga ik naar m' n schip en vaar heen |
|
dan ga ik naar m' n schip en vaar heen |
|
Groot is 't verlangen, maar de zee die trekt me aan |
|
groot is 't verlangen, je moet me laten gaan |
|
ik moet je verlaten dus denk niet meer aan mij |
|
De wind roept mijn naam, ik ben niet langer vrij |
|
Ik moet gaan, ik moet gaan |
|
Groot is 't verlangen, maar de zee die trekt me aan |
|
groot is 't verlangen, je moet me laten gaan |
|
ik moet je verlaten dus denk niet meer aan mij |
|
De wind roept mijn naam, ik ben niet langer vrij |
|
Ik moet gaan, ik moet gaan |