|
作词 : วิษณุกร ประเสริฐสังข์/อุรุพงษ์ ศรีสนั่นวงษ์ |
|
作曲 : วิษณุกร ประเสริฐสังข์/อุรุพงษ์ ศรีสนั่นวงษ์ |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องทน แม้ไม่มีใครสักคนในยามมืดมนจะทนกับความรัก |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องพัก แม้ไม่มีเธอหนุนตักแต่ก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยน |
|
กาลเวลายังคงเดินไม่เคยรอ ความรักก็เช่นกัน รักอย่างเดียวคงไม่พอ |
|
ขอเวลาให้ฉันอีกสักครั้ง สัญญาจะไม่ทิ้งให้เธอเดินลำพัง |
|
เศษความรักยังฝังลึกในใจ ทำได้เพียงเห็นเธอเคียงคนใหม่ |
|
ยังจดจำแต่เรื่องราวดีๆ ผ่านมาเนิ่นนานยังไม่ลืมสักที |
|
นั่งย้อนดูข้อความเก่าๆ ยิ้มเล็กๆกับเรื่องราวสองเรา |
|
เปิดเพลงที่เธอชอบฟังเบาๆ ก่อนนอนกอดหมอนแค่พอบรรเทา |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องทน แม้ไม่มีใครสักคนในยามมืดมนจะทนกับความรัก |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องพัก แม้ไม่มีเธอหนุนตักแต่ก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยน |
|
อ่อ..อยากให้เหมือนก่อนๆ |
|
คิดถึงตอนเก่าๆ |
|
เธอยังเป็นคนปอนๆ |
|
จะกินจะนอน เเบบเรา |
|
เปิดฟัง FM.ก่อนนอน |
|
ฝากเพลงที่ชอบให้ฟัง |
|
พยายามจะเขียนคำกลอน |
|
ส่ง ส.ค.ส ให้กัน.. |
|
เธอจะลืมไปรึยัง? |
|
รูปเก่าในเป๋าตัง |
|
จดหมายที่ให้กัน |
|
ขวดโหลที่ฉันทำ |
|
ตู้เก่าที่ฉันโทร |
|
เบอร์โทรที่ให้กัน |
|
หน้าต่างที่ฉันมอง |
|
เคยส่งความรักกัน |
|
เราต่างไม่ได้นอน |
|
ไม่เหนื่อยที่ได้ทำ |
|
ครั้งหนึ่งที่เฝ้าคอย |
|
บ่งบอกความสำคัญ |
|
เธอลืมไปรึยัง..เธอลืมฉันรึยังเธอ |
|
อ่อ ฉันชอบที่มันเดิมๆ |
|
ไม่ต้องเพิ่มเติมอะไร |
|
เเม้ห้วงเวลาจะเดิน |
|
ฉันยังเหมือนเดิมกับใจ |
|
ต่อให้ท้องฟ้าหรือวันข้างหน้า |
|
มันจะเปลี่ยนไป....อ่อ อ่อ |
|
เออ! ฉันรู้...ว่ามันเชย เชย... |
|
ถ้าฉันจะพูดออกไป ~ |
|
ลึก ลึก ก็เหงาจังเลย... |
|
แป๊ป...แป๊ป...เวลาเปลี่ยนไป~ |
|
คงเป็นเพราะความคุ้น~เคย |
|
จากคนที่เคยคุ้นใจ… |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องทน แม้ไม่มีใครสักคนในยามมืดมนต์จะทนกับความรัก |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องพัก แม้ไม่มีเธอหนุนตักแต่ก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยน |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องทน แม้ไม่มีใครสักคนในยามมืดมนต์จะทนกับความรัก |
|
เหงาก็รู้ว่าต้องพัก แม้ไม่มีเธอหนุนตักแต่ก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยน |
