| 作词 : Ron Jefferson Z Perez | |
| 作曲 : John Philip Condrillon | |
| sama-sama tayo, kapit bisig sa pagsulong | |
| sama-sama tayo, abante wag uurong | |
| simulan na sa isang pampagana lakasan ang bagsakan | |
| pagpupugay ng husto ang alay ko sa larangan | |
| nabubuhay ang dugo ng pinanday sa lansangan | |
| (sino ba to??) Xyclone! tandaan ang pangalan | |
| ilang pahaging tiniis ko ang hapdi at sakit | |
| isang patpating liriko na tinakwil ang bait | |
| ako'y gutom sa pagkakataong makapaghayag | |
| anyong lulong at nababaon sa paglalayag | |
| aking sagisag, bandila, saan ang patutunguhan | |
| aking diwa at dila ang sandata na tutulungan | |
| sinumang may kagustuhan, inulan man sa umpukan | |
| wala ka patutunguhan, kung wala kang nasusubukan | |
| kaya, ipunin ang katangunan, sa kalaunan | |
| nasa utak mo lang ang kasagutan sa lalamunan | |
| ay naglulan, nagtalunan na sa unang pagbitaw | |
| ang sigaw sa katapangan ang tanging mapagkukunan ay ikaw | |
| ihakbang mo lang ang kanan pagkatapos kaliwa | |
| ulit ulitin mo kahit na magkasaliwa | |
| maniwa lang hindi pa ito ang katapusan | |
| naiba ang paikot ngunit ang hahantungan | |
| mag-isa ang tingin mo sa iyong paglalakbay | |
| ng tignan ang buhangin naipon sa iyong kamay | |
| ang iba na naghahangin ayaw magpasabay | |
| halika kahit na parehas tayong may saklay | |
| ang pilay ay di dapat tumitigil sa pag-usad | |
| mamigay ng pag-asa kahit malas ang bumungad | |
| pagtibay in ang tapang malayo man sa hinagap | |
| mag-ingay alang-alang sa tulad mong may pangarap | |
| mangisay man sa takot ay wag kang magpapapigil | |
| sakin ay nakabalot ang sagarang panggigigil | |
| makilala'y hindi ko hinahabol ang sa akin | |
| pagtibayin pa natin at lalo pang pagyamanin ang kultura | |
| hindi nyo siguro inakalang pwede pala na pagsabayin | |
| magkaiba man ating tunog ang ating kultura'y iisa pa rin | |
| napakasarap namang marinig musikang rap ay pandaigdig | |
| hindi man tanggap at nanginginig pa rin ang iba na dinadaig | |
| nauunahan lang, ng ideya na, puro kabastusan | |
| puro kalokohan at walang katuturan | |
| kung ganyan eto na lang ang aking alay sa lahat | |
| hindi porket yan ang sikat ay puro anay na lahat | |
| madami pang nais na panatilihin ang likha ay dekalidad | |
| sa aking pagtangis nais sabihin pagkaiba ng ating edad | |
| ay di basehan o ang batayan nagkagirian na sa katayan | |
| sukatin man natin sa nilalaman sino ang may kaya na mapantayan | |
| alamin mo ang ugat na iyong tinutungtungan | |
| galangin mo at itaguyod ang lahat ng sinundan | |
| lahat naman tayo ay namuhunan, di lang ikaw, di lang ako | |
| inabot na natin to na ganito, wag nating hayaang gumuho pa to, at maging abo |
| zuo ci : Ron Jefferson Z Perez | |
| zuo qu : John Philip Condrillon | |
| sama-sama tayo, kapit bisig sa pagsulong | |
| sama-sama tayo, abante wag uurong | |
| simulan na sa isang pampagana lakasan ang bagsakan | |
| pagpupugay ng husto ang alay ko sa larangan | |
| nabubuhay ang dugo ng pinanday sa lansangan | |
| sino ba to? ? Xyclone! tandaan ang pangalan | |
| ilang pahaging tiniis ko ang hapdi at sakit | |
| isang patpating liriko na tinakwil ang bait | |
| ako' y gutom sa pagkakataong makapaghayag | |
| anyong lulong at nababaon sa paglalayag | |
| aking sagisag, bandila, saan ang patutunguhan | |
| aking diwa at dila ang sandata na tutulungan | |
| sinumang may kagustuhan, inulan man sa umpukan | |
| wala ka patutunguhan, kung wala kang nasusubukan | |
| kaya, ipunin ang katangunan, sa kalaunan | |
| nasa utak mo lang ang kasagutan sa lalamunan | |
| ay naglulan, nagtalunan na sa unang pagbitaw | |
| ang sigaw sa katapangan ang tanging mapagkukunan ay ikaw | |
| ihakbang mo lang ang kanan pagkatapos kaliwa | |
| ulit ulitin mo kahit na magkasaliwa | |
| maniwa lang hindi pa ito ang katapusan | |
| naiba ang paikot ngunit ang hahantungan | |
| mag-isa ang tingin mo sa iyong paglalakbay | |
| ng tignan ang buhangin naipon sa iyong kamay | |
| ang iba na naghahangin ayaw magpasabay | |
| halika kahit na parehas tayong may saklay | |
| ang pilay ay di dapat tumitigil sa pag-usad | |
| mamigay ng pag-asa kahit malas ang bumungad | |
| pagtibay in ang tapang malayo man sa hinagap | |
| mag-ingay alang-alang sa tulad mong may pangarap | |
| mangisay man sa takot ay wag kang magpapapigil | |
| sakin ay nakabalot ang sagarang panggigigil | |
| makilala' y hindi ko hinahabol ang sa akin | |
| pagtibayin pa natin at lalo pang pagyamanin ang kultura | |
| hindi nyo siguro inakalang pwede pala na pagsabayin | |
| magkaiba man ating tunog ang ating kultura' y iisa pa rin | |
| napakasarap namang marinig musikang rap ay pandaigdig | |
| hindi man tanggap at nanginginig pa rin ang iba na dinadaig | |
| nauunahan lang, ng ideya na, puro kabastusan | |
| puro kalokohan at walang katuturan | |
| kung ganyan eto na lang ang aking alay sa lahat | |
| hindi porket yan ang sikat ay puro anay na lahat | |
| madami pang nais na panatilihin ang likha ay dekalidad | |
| sa aking pagtangis nais sabihin pagkaiba ng ating edad | |
| ay di basehan o ang batayan nagkagirian na sa katayan | |
| sukatin man natin sa nilalaman sino ang may kaya na mapantayan | |
| alamin mo ang ugat na iyong tinutungtungan | |
| galangin mo at itaguyod ang lahat ng sinundan | |
| lahat naman tayo ay namuhunan, di lang ikaw, di lang ako | |
| inabot na natin to na ganito, wag nating hayaang gumuho pa to, at maging abo |
| zuò cí : Ron Jefferson Z Perez | |
| zuò qǔ : John Philip Condrillon | |
| sama-sama tayo, kapit bisig sa pagsulong | |
| sama-sama tayo, abante wag uurong | |
| simulan na sa isang pampagana lakasan ang bagsakan | |
| pagpupugay ng husto ang alay ko sa larangan | |
| nabubuhay ang dugo ng pinanday sa lansangan | |
| sino ba to? ? Xyclone! tandaan ang pangalan | |
| ilang pahaging tiniis ko ang hapdi at sakit | |
| isang patpating liriko na tinakwil ang bait | |
| ako' y gutom sa pagkakataong makapaghayag | |
| anyong lulong at nababaon sa paglalayag | |
| aking sagisag, bandila, saan ang patutunguhan | |
| aking diwa at dila ang sandata na tutulungan | |
| sinumang may kagustuhan, inulan man sa umpukan | |
| wala ka patutunguhan, kung wala kang nasusubukan | |
| kaya, ipunin ang katangunan, sa kalaunan | |
| nasa utak mo lang ang kasagutan sa lalamunan | |
| ay naglulan, nagtalunan na sa unang pagbitaw | |
| ang sigaw sa katapangan ang tanging mapagkukunan ay ikaw | |
| ihakbang mo lang ang kanan pagkatapos kaliwa | |
| ulit ulitin mo kahit na magkasaliwa | |
| maniwa lang hindi pa ito ang katapusan | |
| naiba ang paikot ngunit ang hahantungan | |
| mag-isa ang tingin mo sa iyong paglalakbay | |
| ng tignan ang buhangin naipon sa iyong kamay | |
| ang iba na naghahangin ayaw magpasabay | |
| halika kahit na parehas tayong may saklay | |
| ang pilay ay di dapat tumitigil sa pag-usad | |
| mamigay ng pag-asa kahit malas ang bumungad | |
| pagtibay in ang tapang malayo man sa hinagap | |
| mag-ingay alang-alang sa tulad mong may pangarap | |
| mangisay man sa takot ay wag kang magpapapigil | |
| sakin ay nakabalot ang sagarang panggigigil | |
| makilala' y hindi ko hinahabol ang sa akin | |
| pagtibayin pa natin at lalo pang pagyamanin ang kultura | |
| hindi nyo siguro inakalang pwede pala na pagsabayin | |
| magkaiba man ating tunog ang ating kultura' y iisa pa rin | |
| napakasarap namang marinig musikang rap ay pandaigdig | |
| hindi man tanggap at nanginginig pa rin ang iba na dinadaig | |
| nauunahan lang, ng ideya na, puro kabastusan | |
| puro kalokohan at walang katuturan | |
| kung ganyan eto na lang ang aking alay sa lahat | |
| hindi porket yan ang sikat ay puro anay na lahat | |
| madami pang nais na panatilihin ang likha ay dekalidad | |
| sa aking pagtangis nais sabihin pagkaiba ng ating edad | |
| ay di basehan o ang batayan nagkagirian na sa katayan | |
| sukatin man natin sa nilalaman sino ang may kaya na mapantayan | |
| alamin mo ang ugat na iyong tinutungtungan | |
| galangin mo at itaguyod ang lahat ng sinundan | |
| lahat naman tayo ay namuhunan, di lang ikaw, di lang ako | |
| inabot na natin to na ganito, wag nating hayaang gumuho pa to, at maging abo |