|
作词 : วัชระ วุฒิประดิษฐ |
|
作曲 : วัชระ วุฒิประดิษฐ |
|
มีคนเคยบอกฉัน ว่าการที่จะรักใคร |
|
ต้องทุ่มเททั้งกายและใจ ให้ไปจนสุดกำลัง |
|
อีกคนก็บอกฉัน ว่าการเป็นคนที่ดี |
|
ที่รักจริงก็สำคัญ ไม่น้อยกว่าสิ่งใด |
|
แต่เวลาที่พ้นไป ทำให้ฉันได้เข้าใจ |
|
กับความจริงที่ให้ไป มันไม่ช่วยอะไรกับความรัก |
|
เมื่อเป็นคนดีแล้วไม่มีใครต้องการ |
|
ต้องมาผิดหวังซ้ำซ้ำ ต้องทรมานกับคำว่าเสียใจ |
|
อยู่แบบเดิมอย่างนี้ ไม่มีสิทธิ์จะรั้งใคร |
|
ก็ปล่อยให้คนดีที่มีหัวใจก็ปล่อยไว้ ให้ตายพร้อมกัน |
|
แต่เวลาที่พ้นไป ทำให้ฉันได้เข้าใจ |
|
กับความจริงที่ให้ไป มันไม่ช่วยอะไรกับความรัก |
|
เมื่อเป็นคนดีแล้วไม่มีใครต้องการ |
|
ต้องมาผิดหวังซ้ำซ้ำ ต้องทรมานกับคำว่าเสียใจ |
|
อยู่แบบเดิมอย่างนี้ ไม่มีสิทธิ์จะรั้งใคร |
|
ก็ปล่อยให้คนดีที่มีหัวใจก็ปล่อยไว้ |
|
เมื่อเป็นคนดีแล้วไม่มีใครต้องการ |
|
ต้องมาผิดหวังซ้ำซ้ำ ต้องทรมานกับคำว่าเสียใจ |
|
อยู่แบบเดิมอย่างนี้ ไม่มีสิทธิ์จะรั้งใคร |
|
ก็ปล่อยให้คนดีที่มีหัวใจก็ปล่อยไว้ ให้ตายพร้อมกัน |
|
ก็ปล่อยให้คนดีที่มีหัวใจก็ปล่อยไว้ ให้ตายพร้อมกัน |