Caravelas Lyrics

	作曲 : Espanca, Machado
	Cheguei a meio da vida já cansada
	De tanto caminhar! já me perdi!
	Dum estranho país que nunca vi
	Sou neste mundo imenso a exilada.
	Tanto tenho aprendido e não sei nada.
	E as torres de marfim que construí
	Em trágica loucura as destruí
	Por minhas próprias mãos de malfadada!
	Se eu sempre fui assim este mar morto:
	Mar sem marés, sem vagas e sem porto
	Onde velas de sonhos se rasgaram!
	Caravelas doiradas a bailar...
	Ai quem me dera as que eu deitei ao mar!
	As que eu lancei à vida, e não voltaram!...
	Byłem w połowie życia a już zmęczony
	Przeszedłem wiele tak zgubiony już
	Przez ten nieznany kraj i nie widziany
	W tak wielkim świecie pełnym emigrantów.
	I choć uczyli mnie nic dalej nie wiem
	I choć stawiałem z kości-słoniowej wieże
	W tragicznym tym szaleństwie wszystko zniszczono
	I to na moje własne ręce zrzucono.
	I zawsze byłem jak to morze martwe
	Bez prądów, bez fali i bez portów
	Gdzie marzenia porwane – niczym żagle!
	Karaweli złocistych taniec w nim...
	Jak długo tym, co w morze opuszczałem!
	Spuszczałem ich do życia, lecz nie wrócili!

	zuo qu : Espanca, Machado
	Cheguei a meio da vida j cansada
	De tanto caminhar! j me perdi!
	Dum estranho pa s que nunca vi
	Sou neste mundo imenso a exilada.
	Tanto tenho aprendido e n o sei nada.
	E as torres de marfim que constru
	Em tr gica loucura as destru
	Por minhas pr prias m os de malfadada!
	Se eu sempre fui assim este mar morto:
	Mar sem mar s, sem vagas e sem porto
	Onde velas de sonhos se rasgaram!
	Caravelas doiradas a bailar. . .
	Ai quem me dera as que eu deitei ao mar!
	As que eu lancei vida, e n o voltaram! . . .
	By em w po owie ycia a ju zm czony
	Przeszed em wiele tak zgubiony ju
	Przez ten nieznany kraj i nie widziany
	W tak wielkim wiecie pe nym emigrant w.
	I cho uczyli mnie nic dalej nie wiem
	I cho stawia em z ko ci-s oniowej wie e
	W tragicznym tym szale stwie wszystko zniszczono
	I to na moje w asne r ce zrzucono.
	I zawsze by em jak to morze martwe
	Bez pr d w, bez fali i bez port w
	Gdzie marzenia porwane niczym agle!
	Karaweli z ocistych taniec w nim. . .
	Jak d ugo tym, co w morze opuszcza em!
	Spuszcza em ich do ycia, lecz nie wr cili!

	zuò qǔ : Espanca, Machado
	Cheguei a meio da vida j cansada
	De tanto caminhar! j me perdi!
	Dum estranho pa s que nunca vi
	Sou neste mundo imenso a exilada.
	Tanto tenho aprendido e n o sei nada.
	E as torres de marfim que constru
	Em tr gica loucura as destru
	Por minhas pr prias m os de malfadada!
	Se eu sempre fui assim este mar morto:
	Mar sem mar s, sem vagas e sem porto
	Onde velas de sonhos se rasgaram!
	Caravelas doiradas a bailar. . .
	Ai quem me dera as que eu deitei ao mar!
	As que eu lancei vida, e n o voltaram! . . .
	By em w po owie ycia a ju zm czony
	Przeszed em wiele tak zgubiony ju
	Przez ten nieznany kraj i nie widziany
	W tak wielkim wiecie pe nym emigrant w.
	I cho uczyli mnie nic dalej nie wiem
	I cho stawia em z ko ci-s oniowej wie e
	W tragicznym tym szale stwie wszystko zniszczono
	I to na moje w asne r ce zrzucono.
	I zawsze by em jak to morze martwe
	Bez pr d w, bez fali i bez port w
	Gdzie marzenia porwane niczym agle!
	Karaweli z ocistych taniec w nim. . .
	Jak d ugo tym, co w morze opuszcza em!
	Spuszcza em ich do ycia, lecz nie wr cili!

YouTube Results (More on YouTube)