| Song | Crevasse |
| Artist | Karg |
| Album | Weltenasche |
| Download | Image LRC TXT |
| Tausend Winter, tausend Wüsten, | |
| Se gengan vorbei, irgendwie, weiss no nie onders woa... | |
| Tausend Joa im Regen... Jo sogoa de... | |
| Liegen irgendwonn hinta uns, san irgendwonn passee... | |
| ...oder liegn unter tausend Tonnen Schnee... | |
| Da Tod is nix, a es Leben ned wos des betrieft, | |
| Z'sterbn, z'schofn, ins Nichts zu vaschwinden. | |
| Mocht iangwie a koan Untaschied mehr, | |
| Reisst a koa Kluft mehr eine... ...hoffentlich nie mehr... | |
| Ge wos redst oft, es is do eh no nie um wos gong... | |
| Ned bei dir oder bei uns, ned oamoi in oi de Joa, | |
| Wir hom ois g'setzt und valuan, wos host da a erwoat? | |
| Du host ois geben, I wird' das Nemma, sois ma doch d' Händ vabrenna... | |
| Es is wirklich nie um vü gong, voroim ned zwischen uns... | |
| Und Leider is a Woffenrühe, doch no imma irgendia Krieg... | |
| Das I de geh lossn hob z'reisst ma a Heid no es Herz. | |
| Owa um oans bin I froh, a wenns nur Kurz woa, hob I de Leben gseng... | |
| Owa oans muass I da no sogn, revua I di endlich los losssn ko. | |
| I hor mi jetzt nuamoi kurzfristig umentschieden und so pathetisch wias kling: | |
| I trauert nerma drum, dasd mi oft so gach valossn host, | |
| Sondern bin froh um de Zeit, de ma gemeinsam g'hobt hom... | |
| I hob de Lebn gseng! | |
| De richtign Worte für des wos ma g'hobt hom, se föhn ma scho long. | |
| I woas ned wos I no sogn soi, mei Kopf is komplett lah... | |
| Wer woas ob I jemois g'wusst hob wos I an dir hob. Oder ob I's jetzt woas. | |
| Oba jetzt is a scho Wurscht. I sauf mi um mein verstond... ...und guad is gong... | |
| Es hod ned sei soin Schauts aus, dass ma zom bleim oi de Tog... | |
| Es hod ned sei soin, und wias ausschaut woa des jetzt unser letzier Marsch... | |
| Sog mas wos hatt I ondas möch soin, das ois so bleib' was is??? | |
| Und wia jetzt ned alloa durchtausend Wüsten, tausend Winter ziang??? | |
| I schuld da olle Entschuldigungen dera Wod...! | |
| Da Regen woscht uns're spuen weg, oba ma hods eh scho fost nimma gseng... | |
| I woas jetzt red I ma leicht, noch g'fühlt sehm Floschn Wein... | |
| Er zertsetzt sei in meim Bluad und de Augen werdn ma scho schwa... | |
| Scheiss drauf! Wos hob I füa a Wohl?! I loss di jetzt alloa weidaziang... |
| Tausend Winter, tausend W sten, | |
| Se gengan vorbei, irgendwie, weiss no nie onders woa. . . | |
| Tausend Joa im Regen. . . Jo sogoa de. . . | |
| Liegen irgendwonn hinta uns, san irgendwonn passee. . . | |
| . . . oder liegn unter tausend Tonnen Schnee. . . | |
| Da Tod is nix, a es Leben ned wos des betrieft, | |
| Z' sterbn, z' schofn, ins Nichts zu vaschwinden. | |
| Mocht iangwie a koan Untaschied mehr, | |
| Reisst a koa Kluft mehr eine. . . . . . hoffentlich nie mehr. . . | |
| Ge wos redst oft, es is do eh no nie um wos gong. . . | |
| Ned bei dir oder bei uns, ned oamoi in oi de Joa, | |
| Wir hom ois g' setzt und valuan, wos host da a erwoat? | |
| Du host ois geben, I wird' das Nemma, sois ma doch d' H nd vabrenna. . . | |
| Es is wirklich nie um v gong, voroim ned zwischen uns. . . | |
| Und Leider is a Woffenr he, doch no imma irgendia Krieg. . . | |
| Das I de geh lossn hob z' reisst ma a Heid no es Herz. | |
| Owa um oans bin I froh, a wenns nur Kurz woa, hob I de Leben gseng. . . | |
| Owa oans muass I da no sogn, revua I di endlich los losssn ko. | |
| I hor mi jetzt nuamoi kurzfristig umentschieden und so pathetisch wias kling: | |
| I trauert nerma drum, dasd mi oft so gach valossn host, | |
| Sondern bin froh um de Zeit, de ma gemeinsam g' hobt hom. . . | |
| I hob de Lebn gseng! | |
| De richtign Worte f r des wos ma g' hobt hom, se f hn ma scho long. | |
| I woas ned wos I no sogn soi, mei Kopf is komplett lah. . . | |
| Wer woas ob I jemois g' wusst hob wos I an dir hob. Oder ob I' s jetzt woas. | |
| Oba jetzt is a scho Wurscht. I sauf mi um mein verstond. . . . . . und guad is gong. . . | |
| Es hod ned sei soin Schauts aus, dass ma zom bleim oi de Tog. . . | |
| Es hod ned sei soin, und wias ausschaut woa des jetzt unser letzier Marsch. . . | |
| Sog mas wos hatt I ondas m ch soin, das ois so bleib' was is? ? ? | |
| Und wia jetzt ned alloa durchtausend W sten, tausend Winter ziang? ? ? | |
| I schuld da olle Entschuldigungen dera Wod. . . ! | |
| Da Regen woscht uns' re spuen weg, oba ma hods eh scho fost nimma gseng. . . | |
| I woas jetzt red I ma leicht, noch g' f hlt sehm Floschn Wein. . . | |
| Er zertsetzt sei in meim Bluad und de Augen werdn ma scho schwa. . . | |
| Scheiss drauf! Wos hob I f a a Wohl? ! I loss di jetzt alloa weidaziang. . . |
| Tausend Winter, tausend W sten, | |
| Se gengan vorbei, irgendwie, weiss no nie onders woa. . . | |
| Tausend Joa im Regen. . . Jo sogoa de. . . | |
| Liegen irgendwonn hinta uns, san irgendwonn passee. . . | |
| . . . oder liegn unter tausend Tonnen Schnee. . . | |
| Da Tod is nix, a es Leben ned wos des betrieft, | |
| Z' sterbn, z' schofn, ins Nichts zu vaschwinden. | |
| Mocht iangwie a koan Untaschied mehr, | |
| Reisst a koa Kluft mehr eine. . . . . . hoffentlich nie mehr. . . | |
| Ge wos redst oft, es is do eh no nie um wos gong. . . | |
| Ned bei dir oder bei uns, ned oamoi in oi de Joa, | |
| Wir hom ois g' setzt und valuan, wos host da a erwoat? | |
| Du host ois geben, I wird' das Nemma, sois ma doch d' H nd vabrenna. . . | |
| Es is wirklich nie um v gong, voroim ned zwischen uns. . . | |
| Und Leider is a Woffenr he, doch no imma irgendia Krieg. . . | |
| Das I de geh lossn hob z' reisst ma a Heid no es Herz. | |
| Owa um oans bin I froh, a wenns nur Kurz woa, hob I de Leben gseng. . . | |
| Owa oans muass I da no sogn, revua I di endlich los losssn ko. | |
| I hor mi jetzt nuamoi kurzfristig umentschieden und so pathetisch wias kling: | |
| I trauert nerma drum, dasd mi oft so gach valossn host, | |
| Sondern bin froh um de Zeit, de ma gemeinsam g' hobt hom. . . | |
| I hob de Lebn gseng! | |
| De richtign Worte f r des wos ma g' hobt hom, se f hn ma scho long. | |
| I woas ned wos I no sogn soi, mei Kopf is komplett lah. . . | |
| Wer woas ob I jemois g' wusst hob wos I an dir hob. Oder ob I' s jetzt woas. | |
| Oba jetzt is a scho Wurscht. I sauf mi um mein verstond. . . . . . und guad is gong. . . | |
| Es hod ned sei soin Schauts aus, dass ma zom bleim oi de Tog. . . | |
| Es hod ned sei soin, und wias ausschaut woa des jetzt unser letzier Marsch. . . | |
| Sog mas wos hatt I ondas m ch soin, das ois so bleib' was is? ? ? | |
| Und wia jetzt ned alloa durchtausend W sten, tausend Winter ziang? ? ? | |
| I schuld da olle Entschuldigungen dera Wod. . . ! | |
| Da Regen woscht uns' re spuen weg, oba ma hods eh scho fost nimma gseng. . . | |
| I woas jetzt red I ma leicht, noch g' f hlt sehm Floschn Wein. . . | |
| Er zertsetzt sei in meim Bluad und de Augen werdn ma scho schwa. . . | |
| Scheiss drauf! Wos hob I f a a Wohl? ! I loss di jetzt alloa weidaziang. . . |