|
Bulag ang pagibig kasabihan na sa atin |
|
Ngunit para sayo ang pag-ibig ko ay duling |
|
'Pagkat dalawang beses ako sa 'yo may pagtingin |
|
Kay-tindi ng 'yong dating sa puso't damdamin |
|
Sa tunay kong pagmamahal natotorpe sa 'yo |
|
Mukhang pinasukan ng daga ang puso kong bato |
|
Dahil alam ko rin walang ibubunga ito |
|
Natatakot akong mawala ang isang katulad mo |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Mga kamay ko ay nanginginig na sa iyo |
|
Na makayakap ka sa tuwing giniginaw ako |
|
At ang iyong labi na sa 'kin ay tumutukso |
|
Kailan mahahagkan ng matapos na ang gulo |
|
Sa pagputi ba ng uwak mo ako sasagutin |
|
Kung ang kulay ko nga ay kay hirap paputiin |
|
Ipagpatawad mo na lang kung agad kang mahalin |
|
Gan'to ako kung umibig medyo napapraning |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |
|
Lakas tama ako'y nawawala |
|
Nawawala ang isip ko 'pag nakikita ka sinta |