| Song | Een Geldersch lied |
| Artist | Heidevolk |
| Album | Uit Oude Grond |
| Download | Image LRC TXT |
| Ik ben uit Geldersch bloed; | |
| Geen vleitoon klinkt mij zoet; | |
| Mijn volksspraak, luttel rond, | |
| Geeft nog de klank terug, | |
| Uit onzer vaadren mond. | |
| Bij de eiken, aan den top | |
| Eens heuvels, wies ik op. | |
| In heiden zonder baan, | |
| Leerde ik ter jacht geschort, | |
| Mijne eerste treden gaan. | |
| Mijn arm is 't wild geducht: | |
| Den reebok helpt geen vlugt, | |
| Het zijn geen scherpe tand, | |
| Als, in mijn dreigend roer, | |
| Een snelle dood ontbrandt. | |
| Ik smaa den lauwer niet, | |
| Dien 't koor des Vredes biedt, | |
| Maar schat een andren meer! | |
| De krans, door 't zwaard verdiend, | |
| Is ook een krans der Eer! | |
| En gesp ik 't harnas aan, | |
| Ik volg geen vreemde daân: | |
| Op Rossems heldenspoor, | |
| Zweeft mij, in stralend licht, | |
| Het beeld der zege voor. | |
| Ik ben uit Geldersch bloed! | |
| Opregt is mijn gemoed; | |
| Aan eenvoud heb ik lust: | |
| Met pracht en weeld komt zorg; | |
| Genoegzaamheid baart rust. |
| Ik ben uit Geldersch bloed | |
| Geen vleitoon klinkt mij zoet | |
| Mijn volksspraak, luttel rond, | |
| Geeft nog de klank terug, | |
| Uit onzer vaadren mond. | |
| Bij de eiken, aan den top | |
| Eens heuvels, wies ik op. | |
| In heiden zonder baan, | |
| Leerde ik ter jacht geschort, | |
| Mijne eerste treden gaan. | |
| Mijn arm is ' t wild geducht: | |
| Den reebok helpt geen vlugt, | |
| Het zijn geen scherpe tand, | |
| Als, in mijn dreigend roer, | |
| Een snelle dood ontbrandt. | |
| Ik smaa den lauwer niet, | |
| Dien ' t koor des Vredes biedt, | |
| Maar schat een andren meer! | |
| De krans, door ' t zwaard verdiend, | |
| Is ook een krans der Eer! | |
| En gesp ik ' t harnas aan, | |
| Ik volg geen vreemde da n: | |
| Op Rossems heldenspoor, | |
| Zweeft mij, in stralend licht, | |
| Het beeld der zege voor. | |
| Ik ben uit Geldersch bloed! | |
| Opregt is mijn gemoed | |
| Aan eenvoud heb ik lust: | |
| Met pracht en weeld komt zorg | |
| Genoegzaamheid baart rust. |
| Ik ben uit Geldersch bloed | |
| Geen vleitoon klinkt mij zoet | |
| Mijn volksspraak, luttel rond, | |
| Geeft nog de klank terug, | |
| Uit onzer vaadren mond. | |
| Bij de eiken, aan den top | |
| Eens heuvels, wies ik op. | |
| In heiden zonder baan, | |
| Leerde ik ter jacht geschort, | |
| Mijne eerste treden gaan. | |
| Mijn arm is ' t wild geducht: | |
| Den reebok helpt geen vlugt, | |
| Het zijn geen scherpe tand, | |
| Als, in mijn dreigend roer, | |
| Een snelle dood ontbrandt. | |
| Ik smaa den lauwer niet, | |
| Dien ' t koor des Vredes biedt, | |
| Maar schat een andren meer! | |
| De krans, door ' t zwaard verdiend, | |
| Is ook een krans der Eer! | |
| En gesp ik ' t harnas aan, | |
| Ik volg geen vreemde da n: | |
| Op Rossems heldenspoor, | |
| Zweeft mij, in stralend licht, | |
| Het beeld der zege voor. | |
| Ik ben uit Geldersch bloed! | |
| Opregt is mijn gemoed | |
| Aan eenvoud heb ik lust: | |
| Met pracht en weeld komt zorg | |
| Genoegzaamheid baart rust. |