|
32 องศาฟาเรนไฮต์ น้ำแข็งจะกลายเป็นน้ำ |
|
ทฤษฎี พูดกันมา ฉันจะลองทำตาม |
|
กับหัวใจเธอ ที่แข็งเกินใคร เยือกเย็นกว่าทุก ๆ อย่าง |
|
ฉันจะลอง หลอมละลาย เผื่อว่าจะพอมีทาง |
|
เติมความร้อน ให้ความรักอบอุ่น เทลงไป |
|
จะคลายความเยือกเย็นด้วยหัวใจ |
|
แต่น้ำแข็งไม่ยอมละลาย มันไม่กลายเป็นความรัก |
|
ฉันอบอุ่นไม่พอ เธอยังขอเป็นแค่คนรู้จัก |
|
จนหัวใจไม่มีแรง เจ้าหญิงน้ำแข็งเธอช่างเย็นชานัก |
|
โอว ฉันควรทำยังไง |
|
เฝ้าดูแล คอยเทคคอยแคร์ รับฟังคำปรึกษา |
|
เฝ้าคอยหลายชั่วโมง หัวใจอ่อนโยน ไม่หวังอะไรคืนมา |
|
แค่อยากรู้ ปราสาทสีขาวที่เธออยู่ สูงแค่ไหน |
|
จะทำลายกำแพงบุกเข้าไป |
|
แต่น้ำแข็งไม่ยอมละลาย มันไม่กลายเป็นความรัก |
|
ฉันอบอุ่นไม่พอ เธอยังขอเป็นแค่คนรู้จัก |
|
จนหัวใจไม่มีแรง เจ้าหญิงน้ำแข็งเธอช่างเย็นชานัก |
|
โอว ฉันควรทำยังไง |
|
จะหนีเธอไปไกล ๆ แต่หนีเธอไปทีไรต้องย้อนมา |
|
เหมือนสายตาเธอแช่แข็งวันเวลา มันช่างไรอารมณ์เป็นบ้า |
|
เย็นชาจนฉันยืนไม่ได้ |
|
เจ้าหญิงน้ำแข็ง แค่เพียงเธอเดินมา |
|
สบตาทีเดียวแล้วจากไป |
|
ฉันเหมือนนั่งหลงทางกลางหิมาลัย |
|
เหน็บหนาวสั่นไหวไปข้ามวัน |
|
ทุก ๆ ย่างก้าวที่เธอเหยียบลงไปนั้น |
|
เธอทำให้ปูนซีเมนต์กลายเป็นหิมะเจ็ดชั้น |
|
ทำให้เมืองไทยกลายเป็นแอนตาร์กติก |
|
เธอทำให้พลาสติกกลายเป็นผลึกคริสตัล |
|
มีคนมากมาย รอเธอรอบกาย |
|
ฝันจะเป็นเจ้าชาย ได้เป็นแค่องครักษ์ |
|
ส่วนฉันนั้นไม่แคร์ แค่อยากจะดูแลองครักษ์เธอทุกวัน |
|
ได้โปรดเถอะฝ่าบาท ได้โปรดเปิดปราสาท |
|
ข้างนอกประตูมันหนาวจะตายอยู่แล้ว |
|
ได้โปรดเถอะเปิดข้างในใจ |
|
ทำลายกำแพงให้ฉันเข้าไป |
|
ได้ไหม |
|
แต่น้ำแข็งไม่ยอมละลาย มันไม่กลายเป็นความรัก |
|
ฉันอบอุ่นไม่พอ เธอยังขอเป็นแค่คนรู้จัก |
|
จนหัวใจไม่มีแรง เจ้าหญิงน้ำแข็งเธอช่างเย็นชายิ่งนัก |
|
โอว ฉันควรทำยังไง |
|
ฉันควรทำยังไง จะต้องทำแบบไหน |
|
ฉันควรทำยังไง หัวใจเธอถึงจะละลาย |