| Song | Hoogtevrees in Babylon |
| Artist | Boudewijn de Groot |
| Album | Lage Landen |
| Download | Image LRC TXT |
| 作曲 : DeGroot | |
| ze zeiden: bouw een toren | |
| tot aan de hemelpoort | |
| laat niemand ervan horen | |
| en spreek daarbij geen woord | |
| de noten waren mijn stenen | |
| de melodie was mijn cement | |
| je bouwt tenslotte met datgene | |
| waarmee je gezegend bent | |
| priesters die me zagen | |
| zegenden mijn werk | |
| ik had niets te klagen | |
| ze baden voor me in hun kerk | |
| ik schreef in kalk: weet iemand | |
| tot hoever ik moet gaan | |
| ze zeiden: dat weet niemand | |
| 't is ergens bovenaan | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| Paul Simon was degene | |
| die vroeg waar ik mee bezig was | |
| hij gaf me een paar stenen | |
| en ging liggen in het gras | |
| hij zei: wordt dit de hoogste toren | |
| door mensenhand gemaakt | |
| dan weet je van tevoren | |
| dat je wordt afgekraakt | |
| hooggegrepen zinnen | |
| theatrale melodie | |
| het lijkt heel wat daarbinnen | |
| maar het blijkt een parodie | |
| achttien trage kraaien | |
| vlogen cirkels boven ons hoofd | |
| je moet de leugen niet verdraaien | |
| of je wordt niet meer geloofd | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| mijn moeder schuifelde nader: | |
| ik heb ervan gehoord | |
| je wilt naar God de Vader | |
| achter de hemelpoort | |
| ik hoop dat het niet waar is | |
| zoiets is te profaan | |
| maar laat me weten als het klaar is | |
| want alleen laat ik je niet gaan | |
| ik metselde mijn muren | |
| duizend stenen in het rond | |
| het kon niet lang meer duren | |
| tot ik in de wolken stond | |
| mijn moeder kon ik niet meer horen | |
| Paul Simon schudde 't hoofd | |
| ik dacht: je moet je niet laten storen | |
| door wie niet in je gelooft | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| de nacht begon te vallen | |
| met sterren om me heen | |
| de toren werd al smaller | |
| want ik had te weinig steen | |
| ik voelde dat ik niet verder kon | |
| op dit godverlaten uur | |
| beneden me lag Babylon | |
| als glanzend zacht glazuur | |
| ik besloot mijn werk te staken | |
| het werd een hopeloos karwei | |
| het had met godsvrucht iets te maken | |
| maar er kwam nog wat anders bij | |
| de toren hoefde niet vanaf de grond | |
| tot de hemelpoort te reiken | |
| maar ik wilde wel wanneer ik boven stond | |
| nog naar beneden durven kijken | |
| ik schreeuwde: ik ga 't niet halen | |
| maar ik werd niet gehoord | |
| men zweeg in alle talen | |
| beneden in het Land van Baäl | |
| en achter de hemelpoort |
| zuo qu : DeGroot | |
| ze zeiden: bouw een toren | |
| tot aan de hemelpoort | |
| laat niemand ervan horen | |
| en spreek daarbij geen woord | |
| de noten waren mijn stenen | |
| de melodie was mijn cement | |
| je bouwt tenslotte met datgene | |
| waarmee je gezegend bent | |
| priesters die me zagen | |
| zegenden mijn werk | |
| ik had niets te klagen | |
| ze baden voor me in hun kerk | |
| ik schreef in kalk: weet iemand | |
| tot hoever ik moet gaan | |
| ze zeiden: dat weet niemand | |
| ' t is ergens bovenaan | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| Paul Simon was degene | |
| die vroeg waar ik mee bezig was | |
| hij gaf me een paar stenen | |
| en ging liggen in het gras | |
| hij zei: wordt dit de hoogste toren | |
| door mensenhand gemaakt | |
| dan weet je van tevoren | |
| dat je wordt afgekraakt | |
| hooggegrepen zinnen | |
| theatrale melodie | |
| het lijkt heel wat daarbinnen | |
| maar het blijkt een parodie | |
| achttien trage kraaien | |
| vlogen cirkels boven ons hoofd | |
| je moet de leugen niet verdraaien | |
| of je wordt niet meer geloofd | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| mijn moeder schuifelde nader: | |
| ik heb ervan gehoord | |
| je wilt naar God de Vader | |
| achter de hemelpoort | |
| ik hoop dat het niet waar is | |
| zoiets is te profaan | |
| maar laat me weten als het klaar is | |
| want alleen laat ik je niet gaan | |
| ik metselde mijn muren | |
| duizend stenen in het rond | |
| het kon niet lang meer duren | |
| tot ik in de wolken stond | |
| mijn moeder kon ik niet meer horen | |
| Paul Simon schudde ' t hoofd | |
| ik dacht: je moet je niet laten storen | |
| door wie niet in je gelooft | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| de nacht begon te vallen | |
| met sterren om me heen | |
| de toren werd al smaller | |
| want ik had te weinig steen | |
| ik voelde dat ik niet verder kon | |
| op dit godverlaten uur | |
| beneden me lag Babylon | |
| als glanzend zacht glazuur | |
| ik besloot mijn werk te staken | |
| het werd een hopeloos karwei | |
| het had met godsvrucht iets te maken | |
| maar er kwam nog wat anders bij | |
| de toren hoefde niet vanaf de grond | |
| tot de hemelpoort te reiken | |
| maar ik wilde wel wanneer ik boven stond | |
| nog naar beneden durven kijken | |
| ik schreeuwde: ik ga ' t niet halen | |
| maar ik werd niet gehoord | |
| men zweeg in alle talen | |
| beneden in het Land van Ba l | |
| en achter de hemelpoort |
| zuò qǔ : DeGroot | |
| ze zeiden: bouw een toren | |
| tot aan de hemelpoort | |
| laat niemand ervan horen | |
| en spreek daarbij geen woord | |
| de noten waren mijn stenen | |
| de melodie was mijn cement | |
| je bouwt tenslotte met datgene | |
| waarmee je gezegend bent | |
| priesters die me zagen | |
| zegenden mijn werk | |
| ik had niets te klagen | |
| ze baden voor me in hun kerk | |
| ik schreef in kalk: weet iemand | |
| tot hoever ik moet gaan | |
| ze zeiden: dat weet niemand | |
| ' t is ergens bovenaan | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| Paul Simon was degene | |
| die vroeg waar ik mee bezig was | |
| hij gaf me een paar stenen | |
| en ging liggen in het gras | |
| hij zei: wordt dit de hoogste toren | |
| door mensenhand gemaakt | |
| dan weet je van tevoren | |
| dat je wordt afgekraakt | |
| hooggegrepen zinnen | |
| theatrale melodie | |
| het lijkt heel wat daarbinnen | |
| maar het blijkt een parodie | |
| achttien trage kraaien | |
| vlogen cirkels boven ons hoofd | |
| je moet de leugen niet verdraaien | |
| of je wordt niet meer geloofd | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| mijn moeder schuifelde nader: | |
| ik heb ervan gehoord | |
| je wilt naar God de Vader | |
| achter de hemelpoort | |
| ik hoop dat het niet waar is | |
| zoiets is te profaan | |
| maar laat me weten als het klaar is | |
| want alleen laat ik je niet gaan | |
| ik metselde mijn muren | |
| duizend stenen in het rond | |
| het kon niet lang meer duren | |
| tot ik in de wolken stond | |
| mijn moeder kon ik niet meer horen | |
| Paul Simon schudde ' t hoofd | |
| ik dacht: je moet je niet laten storen | |
| door wie niet in je gelooft | |
| ik zweeg in alle talen | |
| en bouwde immer voort | |
| zou ik het kunnen halen | |
| tot aan de hemelpoort? | |
| de nacht begon te vallen | |
| met sterren om me heen | |
| de toren werd al smaller | |
| want ik had te weinig steen | |
| ik voelde dat ik niet verder kon | |
| op dit godverlaten uur | |
| beneden me lag Babylon | |
| als glanzend zacht glazuur | |
| ik besloot mijn werk te staken | |
| het werd een hopeloos karwei | |
| het had met godsvrucht iets te maken | |
| maar er kwam nog wat anders bij | |
| de toren hoefde niet vanaf de grond | |
| tot de hemelpoort te reiken | |
| maar ik wilde wel wanneer ik boven stond | |
| nog naar beneden durven kijken | |
| ik schreeuwde: ik ga ' t niet halen | |
| maar ik werd niet gehoord | |
| men zweeg in alle talen | |
| beneden in het Land van Ba l | |
| en achter de hemelpoort |