|
เคยถามใจว่าเหตุใดความรัก |
|
เปรียบเหมือนแสงไฟส่องทาง |
|
บางครากลับเหมือนไฟเผาใจ |
|
คงเหมือนกันดั่งตัวเธอและฉัน |
|
บทแรกรักกันจะตาย |
|
บทสุดท้ายคือน้ำตา |
|
ล้มทั้งยืนแทบจะมลาย |
|
ทุ่มเททั้งใจที่สุดต้องช้ำจนเจียนตาย |
|
เตือนหัวใจว่าให้พอเสียที |
|
เรื่องราวที่มีให้มันจบลง |
|
วันสุดท้าย |
|
ที่ใจจะจำว่าเคยรักใคร |
|
รักที่ผ่านมาก็แค่นิยาย |
|
ไม่มีความหมาย |
|
ก็แค่ฝันร้ายทรมาน |
|
ลมหายใจมันไม่มีความหมาย |
|
หมดไม่เหลือความศรัทธา |
|
ในคำว่ารักที่เข้าใจ |
|
มันทรมาน |
|
มันทรมาน |
|
ล้มทั้งยืนแทบจะมลาย |
|
ทุ่มเททั้งใจที่สุดต้องช้ำจนเจียนตาย |
|
เตือนหัวใจว่าให้พอเสียที |
|
เรื่องราวที่มีให้มันจบลง |
|
วันสุดท้าย |
|
ที่ใจจะจำว่าเคยรักใคร |
|
รักที่ผ่านมาก็แค่นิยาย |
|
ไม่มีความหมาย |
|
ก็แค่ฝันร้าย |
|
วันสุดท้าย |
|
ที่ใจจะจำว่าเคยรักใคร |
|
รักที่ผ่านมาก็แค่นิยาย |
|
ไม่มีความหมาย |
|
ก็แค่ฝันร้าย |
|
ทรมาน |
|
นิยาย |
|
จบลงเพียงเท่านี้ (พอแค่นี้) |
|
มันไม่จริง |
|
ตื่นจากฝันเสียที |
|
ให้มันเป็นวันสุดท้าย |
|
ที่ใจจะจำว่าเคยรัก |
|
เป็นวันสุดท้าย |
|
ที่ใจจะจำ |
|
ว่าเจ็บจากรักจนตายเพราะเธอ |