|
Έχω κρυφή ελπίδα και κουράγιο πωσ θα φύγω από τησ μοναξιάσ τα μέρη |
|
Θα εξαφανιστώ ψυχή μου βάστα θα φύγουμε από δω |
|
Τα μάτια κοιτάν στο χώμα κι ουρανόσ παραπονιέται και κλαίει |
|
Τα σύννεφα αλλάζουνε χρώμα για την κατάντια τούτη η αρχοντιά μου φταίει |
|
Δεν είναι που δεν το θέλω απλά θολώνουν το κεφάλι στιγμέσ |
|
Είναι βαρύ το καπέλο που μου έχει φορέσει το χθεσ |
|
Γι' αυτό συνέχεια βαδίζω στησ μοναξιάσ τα μέρη που ‘ναι στεγνά |
|
Τον εαυτό μου ζαλίζω κι έτσι ανούσια ο χρόνοσ περνά |
|
Μα |
|
Έχω κρυφή ελπίδα και κουράγιο πωσ θα φύγω από τησ μοναξιάσ τα μέρη |
|
Θα εξαφανιστώ ψυχή μου βάστα θα φύγουμε από δω |
|
Δεν θέλω άλλο να μένω σε μια κατάσταση ανήλεη πια |
|
Μοιάζω πανί ξεφτισμένο μοιάζω μ' ανάσα που ξεψυχά |
|
Νωρίσ έφυγα απ' τη μάχη νωρίσ παράτησα αυτή τη ζωή |
|
Διάλεξα τούτη να 'χει φλέβα ευάλωτη γεμάτη ντροπή |
|
Μα |
|
Έχω κρυφή ελπίδα και κουράγιο πωσ θα φύγω από τησ μοναξιάσ τα μέρη |
|
Θα εξαφανιστώ ψυχή μου βάστα θα φύγουμε από δω |