[00:00.00]
[00:13.93]หิมะสีขาวเป็นประกายในราตรี ไม่มีรอยเท้ายามที่มอง
[00:20.88]ในดินแดนอ้างว้างร้างผู้คน มีเพียงเรานี้ที่ครอบครอง
[00:28.23]ดั่งมีพายุซ่อนอยู่ภายในหมุนวนเวียนว่าย
[00:35.63]ถึงต้านทานเท่าไหร่ฉันก็ห้ามไม่ได้
[00:42.66]อย่าเปิดใจไป
[00:44.03]อย่าให้เขาเห็น
[00:45.92]ต้องเป็นคนดีที่เขาสอนให้เป็น
[00:49.48]ปกปิดในใจอย่าให้เขารู้
[00:55.67]สุดท้ายก็รู้...
[00:59.16]ปล่อยมันไป อย่างที่เป็น ไม่อาจจะเก็บอีกต่อไป
[01:06.07]ปล่อยออกมาเลิกซ่อนเร้น
[01:09.59]เดินกลับหลังหมดสิ้นเยื่อใย
[01:13.58]ฉันไม่กลัว ปล่อยให้เขาพูดไป
[01:20.12]พัดให้โหมกระหน่ำ...
[01:24.05]ความหนาวไม่ทำให้เดือดร้อนสักเท่าไหร่
[01:27.84]
[01:31.30]มองอะไรยามไกลห่าง กลับเห็นเล็กลงไปเลย
[01:37.72]ความหวั่นไหวที่คอยเข้าครอบงำ กลับทำไม่ได้ดังเคย
[01:45.55]สิ่งใหม่ยังรอให้ลองให้รู้
[01:49.09]จะไปสุดทางให้ใครได้ดู
[01:52.52]ฉีกกฎซ้ำๆเลือกทำสิ่งใด... อย่างใจ
[02:00.45]ปล่อยมันไป อย่างที่เป็น เชื่อมใจไปกับลมและฟ้า
[02:07.40]ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น เผชิญมันด้วยความกล้า
[02:15.09]ฉันจะยืน ตรงนี้เรื่อยไป พัดให้โหมกระหน่ำ
[02:25.58]
[02:33.03]พลังในกายล่องลมลอยฟ้าลงมาสู่ดิน
[02:39.86]พลังในใจแทรกในเกล็ดน้ำแข็งล้อมรอบกายไม่สิ้น
[02:47.05]ผลึกความคิดผุดเป็นเกล็ดใสไร้ความกังขา
[02:54.00]ไม่ขอคิดหวนคืนไป ความหลังไม่อาจคืนมา
[03:01.74]เป็นตัวเรา อย่างที่เป็น ขอทะยานดั่งตะวันส่องฟ้า
[03:08.59]ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น เด็กดีไม่เห็นมีค่า
[03:16.30]ฉันจะยืน เด่นในแสงแรงกล้า พัดกระหน่ำข้ามไป
[03:30.16]ความหนาวไม่ทำให้เดือดร้อนสักเท่าไหร่
[03:39.85]