作词 : Harun Adil/Basri Fırat Bayraktar 作曲 : Serhat Özen Tattım bunu henüz yaşım yediyken 99 İstanbul'u Cartel evimde Dedim bu ne biçim bir şey dinlemedim hiç İlk defa bir kavga görmüş çocuk gibiydim Sonra sonra kaset dükkanında koştum peşinden Doldurttuğum Manço kasetleri içinde Aldı yerini Hip-Hop İlkokulda sırtta defter kitap Okul tenefüsünde nida atar gibi rap yaptım anlamadılar Ziyan etmem seni bağrımdasın kin Ve nefret oldun çıkarmadım içimdesin his Pis bir lisan üstü başı kir Okyanusta submarine sanki iliklerime kadar nufuz etmiş pharmacy Çözene kadar yaratır travma dimağa lağman O kadar kasti ve netti ahmak olma Dedi ve gitti sonra duydum panzeri Zihnimde pandemi, içimde yakar ateşle rap beni Focuslanıp koyarsın odağına Bu böyle bişey ölüm gibi yayılır zamana Geceleri kabus gibi erişmez sabahına Sevdiklerin kar yağdırır güvendiğin o dağına Her okuduğunda çıkar farklı farklı saçma mana At başını koyar yattığın pamuktan yatağına Yemek diye leş koyar o pas tutmuş tabağına Bu bağnazların ortasında delirmek ne fayda Bir kültürden ötesin inan Beni ben yapan şey oldun söyle bu nasıl bir haz Kafamda ritmlerle geçen bir ömürüm var Bin ömrüm dahi olsa feda ederdim ulan Betimlemekle anlaşılmaz yaşaman gerek Bu kafiyeyle ritim bana sadakat demek Antipatik kişilerle savaşmak demek Dostum burda kral dahi olsan yaparlar kelek Gelecekte bir yerlerde bugün kaybolmak demek Dedenin köstekli saati gibi ölümsüz bir şey Bedenimden çekip çıkarmaksa hayli zordur evlat Deneyimlemek içinse bir gün konserimi seç İçin çekilcek o ruhun emilcek Mentaliten drum setlerimle düzüşcek Döngüde kalmak için gel yeni plak çek Bu devran böyle geldi böyle sürüp gidicek