คงเป็นที่ฟ้าเบื้องบน
 เป็นคนขีดโชคชะตา
 สั่งฉันและเธอให้มา
 ให้ได้พบเจอกัน
 ให้ฉันได้มีโอกาส
 ลิ้มรสในความชื่นบาน
 ให้เรามีกันมีวันเวลาที่ดี
 และเป็นที่ฟ้าเบื้องบน
 เป็นคนพรากเราเช่นกัน
 ให้เวลาเพียงแค่นั้น
 กลับต้องเสียเธอไป
 ฉันรู้ว่าไม่มีหวัง
 จะเหนี่ยวและรั้งเธอไว้ข้างกาย
 จะทำยังไงก็คงไม่มีหนทาง
 หากชีวิตฉันต้องขาดเธอไป
 จะเป็นยังไง
 ชีวิตคงไร้ความหมาย
 และเหมือนไร้พลัง
 ร่างกายที่เคยอดทน
 ก็คงไม่มีกำลัง
 ไม่มีความหวัง
 ให้ฉันได้ชื่นหัวใจ
 แค่เพียงพรุ่งนี้
 ถ้าตื่นมามองไปไม่เจอเธอ
 แค่นึกก็ทำให้เผลอ
 หวั่นและไหวในใจ
 ถ้าเราจะต้องจากกัน
 ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
 คงรู้ใช่ไหมว่าฉันจะต้องเสียใจ
 เสียใจจนตาย
 แค่เธอรักฉันที่ผ่านมา
 ก็เป็นเกียรติเกินพอ
 ไม่ขออะไรมากมาย
 แค่ได้รักเธอ
 แค่มีเวลาช่วงนึง
 ที่สมบูรณ์คือมีเธอ
 ชีวิตของฉัน
 ก็คุ้มกว่าคนมากมาย
 แค่เพียงได้พบได้เจอะเธอ
 นั่นก็ดีเกินพอ
 จากนี้ฉันจะไม่ร้อง
 จะไม่ขออะไร
 ถึงเราจะต้องจากกัน
 ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
 แต่รู้ใช่ไหม
 ว่าฉันไม่เคยเสียใจ
 ที่ได้รักเธอ
 แค่เธอรักฉันที่ผ่านมา
 ก็เป็นเกียรติเกินพอ
 ไม่ขออะไรมากมาย
 แค่ได้รักเธอ
 แค่มีเวลาช่วงนึง
 ที่สมบูรณ์คือมีเธอ
 ชีวิตของฉัน
 ก็คุ้มกว่าคนมากมาย
 แค่เพียงได้พบได้เจอะเธอ
 นั่นก็ดีเกินพอ
 จากนี้ฉันจะไม่ร้อง
 จะไม่ขออะไร
 ถึงเราจะต้องจากกัน
 ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
 แต่รู้ใช่ไหม
 ว่าฉันไม่เคยเสียใจ
 ที่ได้รักเธอ