In venificio angoris Sic ea non scit requietis, Sed interim geret in Letham. Non est confessum et cantatum. Non ea scit de fructus terra, Et terror reget ea sensu, Vult gnoscere suavitatem, Sed infirmitas est in genis. Quisque est traditor pro eam, Qui tangit eam properanter, Et ce est fervor causalis... Quis in proelio vincet – terror, Jam diu spiritus Asmodei Eam corripere volunt, Praeter eorum ea sensus Tam omne explanare vult. Sed vero ea est captiva Sui ipsius, cum ipsa rixae, Et quoque aevo brevissime Dulcedo sustentata est. Id tempus deteget libitum, Extremum gaudii et salutis De timore suus angoris, Qui vivit in ea introrsus. Anni ierint, flos marcescet, Pollinem nemo differet, Et nullus eam memorabit - Par versuum exclusum est. In venificio angoris Sic ea non scit requietis, Sed interim geret in Letham. Non est confessum et cantatum.