ไม่ต้องรอให้ถึงรุ่งสาง ไม่ต้องรั้งให้ฉันหวั่นไหว พรุ่งนี้ยังไง ต้องไปกันคนละทาง เมื่อทางที่เธอเลือกเอง ก็รู้ว่ามีความหวัง ทิ้งฉันให้อยู่ข้างหลัง ลำพังเหงาตายอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องคิดให้เปลืองเวลา ไม่ต้องมาสำออยกับฉัน ความจริงเห็นอยู่อย่างนั้นเราต่างรู้ดี ไม่มีแม้เศษเสี้ยวใจ ไม่มีฉันสักวินาที ความจริงกระจ่างอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน เธอทำให้ฉันเจ็บเจ็บที่ใจ อย่าให้ร้ายไปมากกว่านี้ เจ็บเต็มเต็มกับรักที่มี เจ็บอย่างนี้มันก็ดีเหมือนกัน เจ็บเต็มเต็มก็เพราะรักเต็มเต็ม มันคงเข้มอยู่กลางหัวใจ ยิ่งไขว่ยิ่งคว้าจมดิ่งลึกหาย ไขว่คว้าเท่าไรก็ไม่เจอ เจ็บเต็มเต็มก็เพราะหลงเชื่อเธอ ไม่เคยที่เฉลียวใจ ที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อทุกถ้อยคำ ฉันยังจดจำ เมื่อยามที่เราห่างไกล และในวันนี้เห็นอยู่ตำใจ หัวใจฉันแทบสลาย เธอเสียบเขาควายให้ฉันรักเธอ เธอทำให้ฉันเจ็บเจ็บที่ใจ อย่าให้ร้ายไปมากกว่านี้ เจ็บเต็มเต็มกับรักที่มี เจ็บอย่างนี้มันก็ดีเหมือนกัน เจ็บเต็มเต็มก็เพราะรักเต็มเต็ม มันคงเข้มอยู่กลางหัวใจ ยิ่งไขว่ยิ่งคว้าจมดิ่งลึกหาย ไขว่คว้าเท่าไรก็ไม่เจอ เจ็บเต็มเต็มก็เพราะหลงเชื่อเธอ ไม่เคยที่เฉลียวใจ