Από παιδί μου άρεσαν τα παραμύθια Κι ήταν της μάνας μου η πιο γλυκιά συνήθεια Μάγισσες πρίγκιπες νεράιδες βασιλιάδες Κι ο ήρωάς μου που νικούσε εχθρούς χιλιάδες Ύστερα πέρασε ο καιρός στα παραμύθια Κι έμεινα μόνος μες του κόσμου την αλήθεια Κι ήρθες εσύ μες τη ζωή μου φως που βγαίνει Ζωή μισή πότε μαζί και πότε ξένοι Χάνομαι Χάνομαι Μίκρυναν τα ρούχα μου ή έτσι αισθάνομαι Χάνομαι Χάνομαι Μπαίνω μέσα στ' όνειρο και χάνομαι Αφήνω πάντα μια γωνία μες το μυαλό μου Να μπαίνω εκεί στο παραμύθι το δικό μου Να' μαι βασίλισσα και να' σαι ο πρίγκιπάς μου Στο παραμύθι μου να είμαι ο ήρωας σου Χάνομαι Χάνομαι Μίκρυναν τα ρούχα μου ή έτσι αισθάνομαι Χάνομαι Χάνομαι Μπαίνω μέσα στ' όνειρο και χάνομαι I always thought my life would be a state of mind With everybody around me giving me no sign I felt the fog in my world darkening my eyes Raised and shackled by a story i felt behind But then you came and all the shadows flew away You called me twice before but i have been to late It's up to you if you decide to let it linger You know my broken heart is wrapped around your finger I fade away