เมื่อไรที่สายลมพัดผ่าน เนิ่นนานสักเพียงไหน ให้รับรู้ว่าความคิดถึงของฉันเอง ผ่านสายลม ฝากแสงดาวมาส่งให้เธอ อาจอยู่ในเสียงเพลงรักเก่า ซึ้งใจได้เสมอ ความคิดถึงกำลังส่งตรงไปหาเธอ จากหัวใจ ที่เฝ้าคอยเธออยู่ตรงนี้ เวลาที่เราต่างคนต่างไกลกัน รักนั้นยังผูกพัน ไว้ข้าง ๆ กาย อาจมีนาทีที่เราใจตรงกัน แม้ท้องฟ้าทะเลจะมีมาขวางกั้น แต่คงไม่หยุดความคิดที่มีเธอ ความคิดถึง ไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ มีเพียงแค่สายลมผ่าน คือใจฉัน มันเรียกหาเธอ ความคิดถึง มองไม่เห็น แต่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอ หลับไปแล้วก็ยังเจอ ความคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึงเธอเหลือเกิน ค่ำคืนที่แสงดาวร้อยพัน ถ้าเทียบกับใจฉัน ความคิดถึงนั้นเกินกว่าเอาแผ่นฟ้ากั้น จะเหมือนลมที่หายใจ เข้าออกเคียงเธอ เวลาที่เราต่างคนต่างไกลกัน รักนั้นยังผูกพัน ไว้ข้าง ๆ กาย อาจมีนาทีที่เราใจตรงกัน แม้ท้องฟ้าทะเลจะมีมาขวางกั้น แต่คงไม่หยุดความคิดที่มีเธอ ความคิดถึง ไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ มีเพียงแค่สายลมผ่าน คือใจฉัน มันเรียกหาเธอ ความคิดถึง มองไม่เห็น แต่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอ หลับไปแล้วก็ยังเจอ ความคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึงเธอเหลือเกิน ความคิดถึง ไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ มีเพียงแค่สายลมผ่าน คือใจฉันมันเรียกหาเธอ ความคิดถึง มองไม่เห็น แต่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอ หลับไปแล้วก็ยังเจอ ความคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึง ยังคิดถึงเธอเหลือเกิน ความรักยังมีอยู่เสมอ ก็ฉันนั้นคิดถึงเธอ